Muharrem İnce’nin seçim akşamı nerede konakladığı belli oldu.
Kendileri Swiss Otel’in 8. katındaymış. 8. kat, olduğu gibi kapatılmış. Eşi, ailesi ve kurmayları ile birlikte kampını buraya kurmuş.
Swiss Otel, çok yıldızlı bir otel. İnce parayı esirgememiş. Rahat bir yer olduktan sonra paranın önemi yok.
Seçimden önce AK Parti emeklilere bir maaş ikramiye vermişti. Kimse buna rüşvet demesin. Erdoğan’ın içinden gelmiş ve emekliyi sevindirmiş. Ne kötülük var bunda…
Bu ikramiyeyi alan tanıdığım çok sayıda arkadaşım parayı Muharrem İnce’nin seçim kampanyasına bağışladı. İnce, bir umut yaratmıştı. Paranın önemi yoktu. AK Parti’den kurtulup demokrasinin rayına oturması paradan daha önemliydi. İnce’nin seçim kampanyası ile ilgili 9 milyon lira yardım toplanmış. Bu rakam kendi beyanıdır.
Peki İnce ne yaptı? Özel uçak kiraladı. Ülkeyi karış karış gezdi. Esti gürledi. İnsanlara umut aşıladı. Halk, İnce’ye güvendi…
İnce’nin bütün çağrılarına halkımız kulak kabarttı. Mitinglerine milyonlarca insan katıldı. Seçim günü ile ilgili uyarıları büyük taraftar topladı. İnsanlar gece uyumadan sabahın köründe sandık başına gitti. Öyle ya; İnce “siz sandıklara sahip çıkın, gerisini bana bırakın” demişti.
İnce’ye güvenenler sorumluluklarını yerine getirdi. En azından seçim sonuçlarını etkileyebilecek büyük kentlerde sandıklardan kuş uçurulmadı.
Buraya kadar sorun yok.
Sorun, İnce’ye güvenenlerden değil, İnce’nin kendisinden çıktı. İnce, kaybolmuştu. Ortada sadece bir tweet dolanıyordu. İnce severler telâş içindeydi. Seçim kurulu önlerinde, evlerde ekranları başında pür dikkat umutları İnce’den haber bekliyorlardı.
Kuşkular artmış, liderlerinin başına bir hâl geldiğinden iyicene kuşkulanan halk senaryolar üretmeye başlamıştı.
Bu yiğit adam kesinlikle kaçırılmış, çoluğu çocuğu rehin alınmış ve tehdit ediliyordu. Başka ne olabilirdi ki? Oy torbaları ile yüzbinlerce insan seçim kurulları önünde bekliyordu. Rakibi ise balkonlara çıkmış zafer konuşması yapmıştı.
Peki İnce nerdeydi?
Ve öğrendik ki, İnce Swiss Otel 8. kattaymış.
Kral dairesinde…
Yardım için toplanan 9 milyon liradan kalan parayı Swiss Otel’de harcıyormuş İnce.
Ne zor bir coğrafyada yaşıyoruz. Hep bir lider bekliyor halkımız. Kısa zaman geçmeden ise hüsrana uğruyor.
Ve bize şöyle bir uyku verildi arsızca; “toplumlara yüz yılda bir lider gelir.” Halk ise yıl saydı ve mehdi bekler gibi lider bekledi. Cesur, kararlı, yılmayan, zeki, bilgili, adaletli ve alçakgönüllü bir lider…
Geçmişe öykünmeler yapılarak geleceğin lideri tasarlandı düşüncelerde.
Ahh şöyle Hz. Ali gibi ya da Mustafa Kemal gibi bir lider gelse de kurtulsak denildi. Ve bu insanlarla ilgili uyduruk söylenceler üretildi. Türküler ve marşlar yazılıp bestelendi.
Oysa doğru okunduğunda tarih çok iyi bir öğretmendir.
Tarih bize içinden çıkan ve halk tarafından yüksek erdemlerle donatılan liderlerin temsil ettikleri sınıfın hizmetçileri olduğunu gösterdi. Ve iktidar kavgasında her türden zalimliklere imza atmaktan da geri durmadıklarına şahitlik etti. Ne bir eksik, ne bir fazla…
Geçelim artık geçmişe öykünmeleri, kişi putlaştırmalarını. Ve inanalım ki, bizi kurtaracak bir mesih asla gelmeyecek. Aksi hâlde egemen sınıf her zaman karşımıza sahte liderler çıkartmaya devam edecektir. Onları allayıp pullayarak önümüze koyacaktır. Her hayal kırıklığımız burjuvazinin daha çok iktidarda kalmasına yarayacaktır…
Biz işçiler ve emekçiler milyonlarcayız. Yaşamı biz üretiyoruz. Liderlere değil örgütlülükten doğan gücümüze ihtiyacımız vardır.
Doğaüstü özelliklerle donatılmış sahte liderlere değil kollektif aklımıza ve gücümüze dayanmak zorundayız.
Aksi hâlde ince gider, kalın gelir. Biz ise aynı yerde saymaya devam ederiz.
